Geplaatst op door Sanne Leenders · 1 reactie

Zon

Het is buiten schoon weer
da’s iets anders deze keer.
Vorige week was regen regen regen, 
nu komen we de zon tegen!

Die brengt blijdschap en plezier, 
maakt ons ook gelukkig hier.
Moeten we niet ver hier vandaan!
Kunnen we in de zon staan.
Geplaatst op door Sanne Leenders · 1 reactie

School

onze meester is een reus
en heeft een lange neus
ons voeten altijd koud
de kinderen soms stout
ik ben m’n schooltas vergeten
de hond heeft m’n huiswerk opgegeten
was school al maar gedaan
dan kon ik naar huis gaan
Geplaatst op door Sanne Leenders · 3 reacties

Beroepen

De grootste kindervriend wordt kleuterjuf
en de bibliothecaris zoekt de zin in een boek zo duf.

Het vuur doven is werk voor de brandweer,
alle andere brandjes blussen doet de politie dan weer.

De dichteres dicht de wereld bijeen.
De schrijver schrijft de zin van het leven aaneen.

Mensen hun levens redden doet de verpleger,
hetzelfde doen de mensen van het leger.

De pastoor vertelt je over god en Jezus een hoop verhalen
en ook in het circus kan je je portie goochelarij halen.

Je kan ook voor de kinderen zorgen, die wilde bende
of misschien zit je ziek thuis door allerlei ellende.

De stoere mannen en vrouwen komen in de bouw terecht,
en de knappe koppen werken voor het gerecht.

In de horeca loop je de benen onder je lijf
en de voetballer weet met z’n geld geen blijf.

Het ene beroep voelt goed en weer iets anders duurt maar even.
Er zijn gelukkig vele dingen om te doen in het leven.
Geplaatst op door Sanne Leenders

LDC Albert Van Dyck – 24 februari 2026

Afgelopen dinsdag verzamelden we in LDC Albert Van Dyck met een warme CADO-groep voor een sessie vol herinneringen, muziek en lentegevoel.

We begonnen met een glimlach rond het thema ochtendhumeur. Een tas koffie, een kop thee, wat goede muziek — soms is dat genoeg om de dag goed te starten. Er werd spontaan gelachen: “Volgens mij kom jij altijd vrolijk uit je bed!”

Van daaruit ging het tempo omhoog met een gedicht over een auto, snelheid en de politie, waarna de verhalen loskwamen. Rallycross, een auto die op zijn neus stond, een noodlanding met een vliegtuig… Er werd dapper gereden én naverteld (gelukkig!). Heerlijk die verhalen van de deelnemers.

Het sonnet over dieren bracht een andere sfeer.
Hondje Fleur, vissen in de vijver, een zorgpapegaai die op schouders zit — huisdieren bleken niet zomaar dieren, maar gezelschap, troost en herinnering.

“Dat is iets dat ik wel mis,” klonk het zacht.

Het verhaal over Jef die haastig de trein neemt zorgde voor herkenning.

Treinen brachten ons naar:

  • de zoo van Antwerpen
  • Blankenberge
  • Oostende
  • daguitstappen uit de kindertijd

“Met de trein naar zee,” dat blijft iets speciaals.

Zoals vaker schreven we ook een gezamenlijk gedicht.
We kozen voor een eenvoudig maar hoopvol thema: het weer. Vandaag kregen we een voorproefje van de lente. Lees ons groepsgedicht hier.

We luisterden tussendoor nog naar volgende nummers.

  • Ik spring uit een vliegmachien
  • Tulpen uit Amsterdam
  • Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente

Er werd meegezongen, gelachen en zelfs licht gedanst in de stoelen.

We sloten af met een zacht liefdesgedicht over woorden vinden — of net niet vinden — maar elkaar toch blijven horen.

✨ En zo werd deze februaridag langzaam een voorproefje van de lente. 🌷

👉 Geniet jij al van het warmere weer? Of wacht je op de échte lente op 21 maart? Laat een reactie via info@zilverenverhalen.be

Geplaatst op door Sanne Leenders · 1 reactie

Lentegevoel

de zon mag beginnen schijnen
laat onze zorgen wegkwijnen

de bloesems zullen komen
we kunnen weer gaan dromen

van een terrasje met goed weer
de lenteschoonmaak elke keer

de vogeltjes die terug fluiten
dan kom je met de glimlach buiten

na regen komt zonneschijn
laat het snel al ‘morgen’ zijn!
Geplaatst op door Sanne Leenders

Nieuwe Kaai – 20 februari 2026

Thema: liefde, vriendschap en… een spiegeltent

Op 20 februari kwamen we samen in De Nieuwe Kaai voor een Zilveren Verhalen-voormiddag in het teken van liefde (Ah ja, Valentijn). We luisterden naar poëzie en liedjes, haalden herinneringen op, en schreven opnieuw samen.

We startten met een bekend gedicht: “Voor een dag van morgen” van Hans Andreus. Een tekst die meteen de toon zette: teder, eerlijk, en ergens ook een beetje weemoedig.

Daarna las ik een paar eigen teksten voor, waaronder “Jij” (met de cactus, de spaghetti en de fleece) — en van daaruit rolden we vanzelf in een gesprek over kleine gelukjes, bloemen in huis en het gevoel van thuiskomen. Eén zin bleef hangen: “Als er niks van bloemen in huis staat en je komt thuis, dan voel je je precies niet thuis.”
Bloemen bleken voor sommigen echt een vaste gewoonte: kopen, krijgen, plukken… en vooral: elke week iets in huis.

We schreven die voormiddag twee elfjes en één gewoon liefdesgedicht.

1) Elfje – Boeket
Een eenvoudig, warm elfje — over geven, rozen, en gezelligheid.

2) Elfje – Spiegeltent
Naar aanleiding van het verhaal (en de herinneringen) over de spiegeltent: dansen, praten, kusjes… en de vraag die blijft hangen: zie ik je terug?
Het elfje eindigde mooi met één woord dat alles samenvatte: verliefdheid.

3) Liefde (groepsgedicht)
We bouwden samen aan een rijmend gedicht over liefde: buitengewoon, elkaar graag zien, kussen… maar ook het afscheid: zwaaien, wenen, een afscheidszoen en “tot wederziens”.

Verder klonken nog twee gedichten: alfabet en elektrieker.

Er werd ook gezongen en geluisterd tussendoor. We haalden onder andere “Ik ben verliefd op jou” van Paul Severs, erbij “Ik geef je een roosje, mijn roosje” (Conny Vandenbos), later ook “Chéri” (Eddy Wally) en “Margrietje” (Louis Neefs), we eindigden met “Lichtjes van de Schelde” (Bobbejaan Schoepen). Liedjes die meteen iets losmaakten: herkenning, melancholie, humor… en goesting om mee te zingen. Ze maakten het geheel van verhalen en herinneringen helemaal af.

Er passeerden nog een verrassend gedichtje de revue: Vinnie. Ach, het moet niet altijd zo romantisch zijn dus. 😉 We sloten af met nog een bekend gedicht over vriendschap: “Vriend” van Toon Hermans — en met de gedachte dat één goede vriend(in), of een goeie buur, soms al wonderen doet.

✨Merci om te luisteren, te zingen, te herinneren en mee te schrijven. 💛

👉 Ook met Valentijn een mooi liefdesgedicht geschreven? Deel het gerust via info@zilverenverhalen.be

Geplaatst op door Sanne Leenders · 1 reactie

Liefde

de liefde is toch schoon
zo goed en buitengewoon
we zien elkander graag
en we kussen elkaar

zwaaien en wenen aan de trein, 
kon hij maar heel de week bij mij zijn
we geven een afscheidszoen
en tot wederziens.