Het leven gaat te traag voor mij.
Ik wil verder gaan.
De klokt tikt niets voorbij.
Wat is er eigenlijk juist van aan?

Op een dag ging ik eindelijk wat vooruit.
Ik voelde het: ‘Nu ga ik snel!’
Zag ik opeens iets in mijn achterruit…
Het was de politie! Dacht het wel.

Snelheid verdient blijkbaar een boete,
maar ik wou niet betalen.
Zei hij dat het wel zal moeten,
maar ik wou mijn toekomst halen.

Dus ik reed door en betaalde lekker niet.
Riep die man:
‘Handen omhoog, of ik schiet!’
Maar ik was weg, geloofde er niets van.

Belangrijkste les van die dag:
Ook al houdt iets me af en toe tegen,
dat is oké, dat mag.
Gewoon blijven bewegen.

- Sanne