De herfst was het thema van de dag — en dat voelden we aan alles. Mist over het zachte mos, bladeren die dwarrelden als een deken, verhalen die naar kaneel en stoofpot roken.

We begonnen met een klassieker van Felix Timmermans, die de herfst bezong als een seizoen vol schoonheid én vergankelijkheid. Daarna volgden enkele herfstlimericks, ietwat klagende maar herkenbare herfstrijmpjes: over regen, kortere dagen. Een vleugje mopperhumor. Dat zorgde meteen voor gespreksstof: de een vond de herfst troostend mooi, de ander wat triest, “want dan denk je aan wie er niet meer is”.

Daarna trokken we het bos in — in woorden dan toch. Samen ontstond een groepsgedicht waarin het ruikt naar mos en Leuvense stoof, waarin mastenbollen worden geraapt en de winter buiten blijft.

Daarna volgden korte elfjes — kleine versjes in vijf regels. De deelnemers schreven over kleurrijke bladeren, dwarrelende rust, en ook over de gezelligheid van binnenblijven. Of over de gezelligheid in bed, inderdaad: gedurfd.

Verder was er ook vraag naar verhalen, dus ‘Jef was gehaast’ en ‘Minoes, de poes‘ passeerden weer. Hoog tijd om nog wat extra herfst- en winterverhalen te schrijven dus

✨ Het werd een middag vol geur, kleur en herinnering — van dennenbossen en Leuvense stoven tot herfstige melancholie op zoek naar paddenstoelen. En net als in de herfst zelf, zat er warmte in de kou — een stille dankbaarheid om het samenzijn.

📸Hoe zit het bij jou? Is de herfst een fijn seizoen? Zoek je graag de gezelligheid op van warme dekentjes én elkaar? Of ga je liever alvast in winterslaap wachtend op de lente?

👉Deel het gerust via info@zilverenverhalen.be of gewoon met je naasten….

Herfst
Kleurrijke bladeren
dwarrelen naar beneden
als een deken gespreid
Rust

Warmte
Chauffage aan!
Kleren mogen uit.
Samen gezellig in bed.
Gedurfd.

Paddenstoelen
Lekkere champignonroomsoep…
met vers brood.
Chanterellen in de pan…
Smakelijk!

Zoals vroeger gaan we door het bos,
mist hangt over het zachte mos.
We willen mastenbollen rapen.
Om in de zetel te slapen
maken we de Leuvense stoof aan
en dat voelt heel aangenaam.
Zo hebben we zeker warme voeten in huis.
Laat de winter dus maar thuis.

Vervoer en Verhalen – van muur tot motorrem

In deze sessie gingen we… op reis. Niet naar het buitenland, maar door de herinneringen van onze deelnemers. Over auto’s zonder rijles, camionettes zonder spiegels en boter onder de rok. De weg naar vroeger bleek geplaveid met warme anekdotes, ontroerende momenten én flink wat humor.

“Ik leerde rijden zonder rijschool. Gewoon in de auto van mijn broer gestapt.”

De eerste verhalen gingen over de auto: hoe sommigen hem jarenlang gebruikten zonder ooit een ongeval, en anderen hem meteen al tegen een muur reden (letterlijk).
Iemand reed zelfs met een camion door heel België – “vooral hout geleverd, maar probeer maar eens te draaien met zo’n dubbelwagen”. Een ander herinnerde zich haar eerste keer achteruitrijden: “Ik reed uit de garage en pats – tegen de muur. Mijn pa was niét content.”

“In mijn camionette zat geen achteruitkijkspiegel. Dan wordt parkeren een avontuur.”

Treinen passeerden ook – met vertragingen, gesprekken met conducteurs en dromerige blikken uit het raam. Eén gedicht ging over reizen zonder bestemming, over hoe we allemaal onderweg zijn, soms wat verloren, soms net heel bewust.

“De conducteur wist het ook niet meteen. Misschien staat de wereld best af en toe stil.”

En dan was er plots boter.

Plotseling rolden we richting de smokkelverhalen, want waarom ook niet? Over de leuvense stoof (waar je met je rok tegen moest staan om te kijken of er boter over je enkels droop), over waaiers van zand om douaniers te misleiden, en over wat nu eigenlijk goede boter was (“Margarine was geen boter – dat plakte ge aan de muur.”)..

“Ze hebben me nooit gepakt. Maar die boter zat wél onder m’n rok, ja.”

Volgende halte: een gedicht over rimpels en liefde, of een droomtuin vol hortensia’s?
Hou de website in de gaten voor meer verhalen uit Sint Lucia.
En wie weet – herken jij jezelf.

📸 Heb je zelf ook zo’n verhaal over je eerste auto, de trein naar school, of smokkel aan de grens?
👉 Laat het ons weten via info@zilverenverhalen.be

Benieuwd naar welke gedichten deze herinneringen konden oproepen? Lees dan: de auto en de trein!