Afsluiting Zilveren Verhalen in Bibliotheek Turnhout

De voorbije maanden vonden er enkele mooie Zilveren Verhalen-sessies plaats in de bibliotheek van Turnhout. In december sloten we daar voorlopig af.

Hoewel het telkens bijzonder waardevolle momenten waren, bleek het moeilijk om voldoende deelnemers te bereiken. Eén dame kwam wél trouw terug – telkens opnieuw – en zij maakte van elke sessie iets bijzonders. Rika, dankjewel voor je openheid, je herinneringen en je warmte. Ik heb ongelooflijk veel van je bij geleerd en genoten van onze babbels. Je maakte het meer dan de moeite waard.

Omdat ik merkte dat de drempel naar de bib voor sommige mensen toch wat hoger lag, heb ik besloten om Zilveren Verhalen verder te zetten in het Lokaal Dienstencentrum Albert Van Dyck. Daar zit ik nu tweewekelijks op dinsdagvoormiddag.

Het LDC is voor veel thuiswonende ouderen een meer vertrouwde plek. De setting voelt toegankelijker en hopelijk bereiken we zo meer mensen die zin hebben in verhalen, herinneringen en poëzie.

Een oprechte dankjewel aan Bibliotheek Turnhout voor het vertrouwen en de kans om dit project daar op te starten. Soms verandert een plek, maar het verhaal gaat verder. 💛

Wie graag aansluit in het LDC: welkom om de twee weken op dinsdagvoormiddag!

Zilveren Verhalen in de Bibliotheek – over woorden, nabijheid en luisteren

Toegegeven: een duo kan je (nog) geen groep noemen, maar de voorbije weken hebben we in de bibliotheek wél waardevolle gesprekken gevoerd.
We spraken niet alleen over dementie en over verhalen, maar vooral over de kracht van die verhalen — in elke fase van het leven.

Het ging over verhalen bij het levenseinde: hoe woorden of herinneringen steun kunnen bieden, vlak voor én na een afscheid. Niet alleen bij dementie, maar ook in de laatste levensfase, kunnen verhalen troostend én helend werken.

We hadden het ook over hoe moeilijk het soms is om nog tot in de bibliotheek te geraken. Daarom dromen we van manieren om de Zilveren Verhalen meer naar buiten te brengen — tot bij mensen thuis of in de lokale dienstencentra. Wie weet groeit dat idee nog verder? Houd de pagina dus zeker in de gaten.

Verder bedachten we dat de bibliotheek zelf een bron van verhalen is. Misschien ligt daar net een kans voor mantelzorgers, familie of vrienden van mensen met dementie — om er materiaal te ontdekken, boeken of gespreksstarters te vinden, en inspiratie op te doen. Want wat zeg je nog, als woorden soms moeilijk worden? Misschien begint het bij luisteren, of bij een verhaal dat je zelf gewoon vertelt.

Gespreksstof genoeg in de bibliotheek dus. Nog geen échte verhalensessies, maar dat is ergens ook niet erg. We surfen op de golven van wat nodig is.
💬 Wil je er eens bijzijn? Dat kan nog in november (18/11) en in december (2/12, 16/12 en 30/12).

Soms zijn er maar twee stoelen nodig om een hele wereld aan herinneringen open te praten. Tijdens de sessie van 23 september zat ik samen één deelneemster in de bibliotheek. Weer geen grote groep dus, maar dat maakte het gesprek des te persoonlijker.

Met boeken als Pure nostalgie en Meer nostalgie van GT Rovers, Het Jaren zeventig boek van G. Brendel en In mijn tijd. Ingrediënten voor een goed gesprek tussen jong en oud van Elke Uijtewaal, hadden we meteen gespreksstarters in handen. De foto’s, lijstjes en herkenbare thema’s riepen herinneringen op aan vroeger, maar ook aan hoe dingen vandaag anders – of soms net hetzelfde – verlopen. Zo groeide een warme babbel over verleden en heden, met veel glimlachen van herkenning.

De deelneemster wees me bovendien op een prachtig prentenboek dat voor haar veel betekenis heeft: De ballonnen van opa van Jessie Oliveros en Dana Wulfekotte. Een boek vol tederheid over herinneringen, loslaten en vasthouden. Een mooie tip die ik zeker meeneem voor volgende sessies én voor mezelf.

✨Het werd een intieme ontmoeting waarin de kracht van boeken opnieuw duidelijk werd: ze brengen gesprekken op gang, wekken herinneringen tot leven en nodigen uit om te delen – zelfs al ben je maar met twee.

📸 Heb jij ook must-reads rond dementie? Of handige boeken om herinneringen op te halen?

👉Deel het gerust via info@zilverenverhalen.be

Soms loopt een bijeenkomst anders dan verwacht. In de bibliotheek was er op 9 september geen enkele deelnemer met dementie aanwezig. Wel kwam iemand langs voor een gesprek over dementie, en dat bleek uiteindelijk minstens even waardevol.
We raakten in dialoog over de kracht van verhalen: waarom ik doe wat ik doe, hoe belangrijk het is om samen te luisteren, en waarom het zo zinvol is dat er nog meer mensen aansluiten. Want verhalen brengen inspiratie, verbinding en soms zelfs troost.

De deelneemster verwoordde het achteraf zo mooi:

Door dementie leeft je partner/je ouder…
in een andere wereld.
Net zoals aanrakingen nodig zijn,
is het horen van je stem ook belangrijk.
Niets klinkt zo luid als de stilte
wanneer je niet weet wat hem/haar te vertellen.
Maar wat zeg je dan?

Samen luisteren we naar korte verhalen,
eenvoudige woorden, dagelijkse zaken
die herinneringen en rust brengen.