Er was eens een echtpaar uit Weelde, 
dat jaren al lief en leed deelde.
Zij vond hem zo lief, 
Zij zijn hartedief.
’t Was Kerstmis dat hen haast verdeelde!

Hij wou aan haar eens iets moois geven.
Een trouwring! Da’s echt voor het leven.
In de kerstboom hing, 
de dure trouwring.
Heel hoog bij de piek aan het zweven. 

Maar op die noodlottige avond, 
hun huwelijk bijna in de afgrond!
Hij kwam gewoon thuis, 
er was iets niet pluis:
De boom was weg van waar hij eerst stond.

Zo kwaad op de vrouw van zijn dromen.
Hoe is het zover toch gekomen? 
Hij riep: ‘kom nu, zeg:
Waarom de boom weg?
Wie heeft nu iets tegen kerstbomen?’

De Sint had het Weelds huis betreden!
De heilige man was tevreden, 
Hij haatte zijn broer.
de kerstman zijn tour
is later. Dus wordt kerst vermeden.


Sint gooide de boom op de schroothoop.
Toen zag hij de trouwring. De nieuwkoop.
Hij had toen wat schroom, 
terug met die boom.
Voor ’t echtpaar excuses. De afloop:

De trouwring was niet weggesmeten.
Of Toch niet met hun medeweten.
Het echtpaar ook schroom.
Te vroeg met de boom….
dat zullen ze nooit meer vergeten.