De herfst was opnieuw het thema van de dag — en dat voelden we aan alles. In onze kring hing zacht licht, buiten dwarrelden bladeren en binnen was er dat typische mengsel van warmte en weemoed. Melancholie sloop binnen (“de kortere dagen…”) maar ook geborgenheid (“onder een deken, met koffie”).

We startten weer met de vijf herfst-limericks, een vleugje mopperhumor over regen en wind, maar vooral herkenning. Het leverde meteen gesprek op: de één vindt de herfst troostend mooi, de ander net wat triest “omdat je dan denkt aan wie er niet meer is.” Van daaruit schoven we natuurlijk naar ons eigen schrijven.

We zochten de juiste woorden en lieten zinnen vallen als bladeren. “Een herfstig gevoel bekruipt me,” klonk het. “Melancholie besluipt me.” “Het vallen van de bladeren is de zomer loslaten.” Iemand opperde “de eerste sneeuw,” maar we gunden die aan een volgend gedicht — vandaag bleef het bij herfst, lees het groepsgedicht zeker!

Tussen het schrijven door doken we in gedichten en liedjes. Annie M.G. Schmidt passeerde (met een speels telgedicht en de regenworm die naar de sterren kijkt), “Jantje zag eens pruimen hangen” zorgde voor herkenbaar gegniffel, en er werd zacht meegehumd met “Het dorp” van Wim Sonneveld. De herinneringen kwamen ook nu weer: sleetjes van vroeger, wintervijvers die “nu niet meer hard genoeg vriezen”, en een ondeugende anekdote over uitglijden in het park.

Daarna trokken we de maand in met rijmspel. Oktober kreeg kastanjes, kleuren en zelfs jagers met trompetten. We oefenden het rijm, herwerkten regels, en kozen uiteindelijk voor een luchtige wending. En zo belandden we bij een eenvoudige conclusie: het is maar hoe je het ziet — ga naar het bos en geniet.

Aan het einde klonk nog een knipoog naar de tijdgeest (“de aarde warmt op… jij bent een klimaatdichter!”).

✨ Warmte genoeg dus — in woorden, in herinneringen, en in het samenzijn. Weer een heerlijke sessie daar in Sint-Lucia.

📸 Vind jij de warmte in deze herfst? Hoe spendeer jij het liefst de maand oktober? Geniet je van de kleuren?

👉Vertel je verhaal gerust via info@zilverenverhalen.be … Weet me te vinden.