Voor Werelddementiedag (eigenlijk 20 september) trokken we in de Nieuwe Kaai op 19 september samen op reis. Geen koffers of vliegtickets nodig, maar wel een bundeltje reisgedichten en een flinke dosis verbeelding.

We begonnen bij het ritueel van de postkaart: het schrijven over het weer, een kleine groet uit verre oorden, een herinnering in een envelop. Daarna namen de gedichten van PLINT – Dichter: nummer 3 (vakantie) en nummer 8 (wereldnummer) ons mee naar zee – naar schelpen rapen, duinen en oneindige horizonten. Ook kamperen kwam voorbij, van caravans en tenten tot een vrolijk campinggedicht.

De bergen riepen herinneringen op aan lange wandeltochten met vaders die maar bleven doorstappen, terwijl kinderen hun adem probeerden bij te houden. Er was zelfs een fantasierijke sneeuwreis, compleet met lawines die treinen en klaslokalen bedreigden.

En natuurlijk gingen we in gedachten verder de wereld rond: naar Spanje, naar Amerika, en voor wie durfde zelfs naar de maan. Het werd een reis met humor, herkenning en verwondering, gedragen door de verhalen en herinneringen van de groep.

Samen maakten we ook nog een klein groepsgedicht, dat de hele namiddag mooi samenvatte.

✨ Zo werd deze sessie opnieuw een succes. Deze keer weinig eigen gedichten (maar ééntje), maar evengoed een massa aan herinneringen en een prachtige reis in ons hoofd. Het prachtige groepsgedicht is daar alvast bewijs van.

📸 Heb jij ook een verhaal over reizen, het strand of dicht je ook gewoon graag?
👉 Deel het via info@zilverenverhalen.be – misschien lees je het wel terug in een volgende sessie