Ochtendhumeur te koop, danspassen achter het kursaal en wafels uit opa’s keuken

We trapten de sessie af met een glimlach: een speels gedicht over een “ochtendhumeur te koop” zette meteen de toon. Herkenning alom, en het universele wondermiddel dook snel op: een goeie tas koffie (met melk en suiker) en een stevig ontbijt. De zaal ontspande.
Van daar ging het huiselijk verder: de stofzuiger (en zijn eigenzinnige robotneefje), het al dan niet nog strijken, en dat heerlijke alledaagse van koken. Favorieten vlogen over tafel: spaghetti bolognese, stoofpot, en biefstuk met frietjes — ja, Vlamingen blijven trouw. Er verscheen zelfs een zoete herinnering: een grootvader die wafels bakte voor de kleinkinderen.
Daarna trokken we de dansvloer op. Een luchtig dansgedicht nodigde uit tot meebewegen, ritme of geen ritme. We hadden het over wals en tango, en schreven samen korte elfjes: mini-versjes waarin “tango” en “wals” plots twee hele mooie herinneringen werden. De liefde kreeg ook een plek: van bekende versregels tot eigen liefdesbrieven en briefjes die vroeger stiekem werden doorgegeven. Herinneringen aan het kursaal van Turnhout doken op — na de cinema nog even gaan dansen — en ineens zat iedereen opnieuw in die sprankelende avonden. Maar liever niet vertellen tegen dat lief in de Kazerne Blairon.
Tussendoor klonken nog een paar knipooggedichten uit het huishouden (een koppige wc, een kapotte stofzuiger, een barbecue met gegarandeerde afwas). Daarna gingen we naar buiten: een mijmerend schommelgedicht bracht ons bij speeltuinen, wip en glijbaan, bij kermissen met de paardenmolen en het draaiorgel. Het stadspark of speeltuin de Koekoek passeerden als vaste zondagstek: volwassenen met koffie, kinderen die spelen — en maar af en toe van hun frisdrank komen nippen.


✨ Zo werd deze sessie opnieuw een zalige belevenis voor iedereen. De groep was weer heerlijk, sommigen luisterden, andere vertelden, maar voor iedereen dwarrelden herinneringen weer rond in de ruimte. Daar ging ik voor.

📸 Heb jij ook een verhaal over het huishouden, de danszaal achter het kursaal of je lief in de kazerne?
👉 Deel het via info@zilverenverhalen.be – misschien lees je het wel terug in een volgende sessie